Хонаи нафаси ман хароб шавад

خانهٔ نفس من خراب شود

ё худои оташи ман об шавад

یا خدا آتش من آب شود

Бода бо ғайри худ минуаш ва магӯ

باده با غیر خود منوش و مگو

Гӯи дили ошиқон кабоб шавад

گو دل عاشقان کباب شود

Соғар май ба дасти ҷонони даҳ

ساغر می به دست جانان ده

Ҷом май ҷом офтоб шавад

جام می جام آفتاب شود

Хӯни дилро абаси зи дидаи марез

خون دل را عبث ز دیده مریز

Куҳна чун шуд шароб ноб шавад

کهنه چون شد شراب ناب شود

Ҳзи надомат самар нахоҳад дод

حز ندامت ثمر نخواهد داد

Корҳо чун ба изтироб шавад

کارها چون به اضطراب شود

Ман аз ин боб рӯ нахоҳам тофт

من از این باب رو نخواهم تافت

Ба умедӣ ки фатҳ боб шавад

به امیدی که فتح باب شود

Умрҳо шуд ки дар хаёли туам

عمرها شد که در خیال توام

Фикри ман ҳам магар савоб шавад

فکر من هم مگر صواب شود

Гиря чандон кунам ки дар он баҳр

گریه چندان کنم که در آن بحر

Косаи чашми ман ҳубоб шавад

کاسهٔ چشم من حباب شود

Кӣ буд кӣ бигӯ съидо ро

کی بود کی بگو سعیدا را

Ки дуои ту мустаҷоб шавад ?

که دعای تو مستجاب شود؟