Сафои вақти ҷаҳон чун ба мо наме хоҳад

صفای وقت جهان چون به ما نمی خواهد

Ки зишти оина босафо наме хоҳад

که زشت آینهٔ باصفا نمی خواهد

Шикасти тавба хуш омад маро ки рӯи зардӣ

شکست توبه خوش آمد مرا که رو زردی

намекашад зи кас ва мумиё наме хоҳад

نمی کشد ز کس و مومیا نمی خواهد

Биё ба киштии баҳри Фноншин ва бирав

بیا به کشتی بحر فنانشین و برو

зи худ ки кашмакаш нохудо наме хоҳад

ز خود که کشمکش ناخدا نمی خواهد

Чунон сабк шудаам дар раҳи вафо ки чу коҳ

چنان سبک شده ام در ره وفا که چو کاه

Кашӣданам мадад каҳрабо наме хоҳад

کشیدنم مدد کهربا نمی خواهد

Ҳар ончии каси талабад аз Карим ме ёбад

هر آنچه کس طلبد از کریم می یابد

Хуши он ки ӯ зи худои ҷуз худо наме хоҳад

خوش آن که او ز خدا جز خدا نمی خواهد

Касеаст нек ки некӣ чу мекунад имрӯз

کسی است نیک که نیکی چو می کند امروز

Дар он муқобилаи фардо ҷазо наме хоҳад

در آن مقابله فردا جزا نمی خواهد

Хушам ба таври съидо ва бениёзӣ ӯ

خوشم به طور سعیدا و بی نیازی او

Ки захм , марҳаму дардаш даво наме хоҳад

که زخم، مرهم و دردش دوا نمی خواهد