Фақр , дилҳои сияҳро кардааст аксари сифед

فقر، دل های سیه را کرده است اکثر سفید

намекунад ойӣнаро аз занг , хокистар , сифед

می کند آیینه را از زنگ، خاکستر، سفید

Офтоби олами орои ҳам зи гардуни қитъа Эй аст

آفتاب عالم آرا هم ز گردون قطعه ای است

Субҳ месозад ба сад хӯни ҷигар дар бар сифед

صبح می سازد به صد خون جگر در بر سفید

Баради кор аз дасти мо риндон ба зӯри зари рақиб

برد کار از دست ما رندان به زور زر رقیب

Соҳибашро дастгирӣ кард рӯй зари сифед

صاحبش را دستگیری کرد روی زر سفید

Ишқ май бояд ки оради хӯни ошиқро ба ҷӯш

عشق می باید که آرد خون عاشق را به جوش

намебарояд аз дили афсурдагони ханҷари сифед

می برآید از دل افسردگان خنجر سفید

Андалеби нутқи мо ҳар ҷо шавад сабз эй рақиб

عندلیب نطق ما هر جا شود سبز ای رقیب

Кӣ тавонад кард он ҷо [ зоғ ] болу пари сифед ?

کی تواند کرد آن جا [زاغ] بال و پر سفید؟

Нест ҷои нуқтае холии съидо аз гуноҳ

نیست جای نقطه ای خالی سعیدا از گناه

Номаи мо чун тавонад гашт дар маҳшари сифед ?

نامهٔ ما چون تواند گشت در محشر سفید؟