Ҳамин на наргис танҳо кушодаи чашми сифед

همین نه نرگس تنها گشاده چشم سفید

Ки дар фироқ ту шуд ҷоми бода , чашми сифед

که در فراق تو شد جام باده، چشم سفید

Ба гӯши наргис аз ихлос ёсуман ме гуфт

به گوش نرگس از اخلاص یاسمن می گفت

Ки нур май барад аз рӯй содаи чашми сифед

که نور می برد از روی ساده چشم سفید

Замон замон равад аз худ ба сайри гули наргис

زمان زمان رود از خود به سیر گل نرگس

Асои гирифта ва бар кафи ниҳодаи чашми сифед

عصا گرفته و بر کف نهاده چشم سفید

Аз ин чамани дили наргис аз он ҷиҳат бархест

از این چمن دل نرگس از آن جهت برخاست

Ки ҳеҷ модар мушфиқ назода чашми сифед

که هیچ مادر مشفق نزاده چشم سفید

зи ҳиҷри ёр съидо магӯ ки чун ёқӯб

ز هجر یار سعیدا مگو که چون یعقوب

Ҳазор Юсуфи мисрии фитодаи чашми сифед

هزار یوسف مصری فتاده چشم سفید