Бесифат гар шавад ин ҷони алойиқи осор

بی صفت گر شود این جان علایق آثار

Соя сар накунам ҷузи алифи қомати ёр

سایهٔ سر نکنم جز الف قامت یار

Ҳар нафаси дил ба ту роҳ дгарӣ ме ёбад

هر نفس دل به تو راه دگری می یابد

Чораи кӯии ту берун буд аз ҳади шумор

چارهٔ کوی تو بیرون بود از حد شمار

Баҳрро киштии мо мавҷ сифат ме гардад

بحر را کشتی ما موج صفت می گردد

Ки равад то ба миён гоҳ бияёд ба канор

که رود تا به میان گاه بیاید به کنار

Дами фурӯбанд ва ба ман роҳи суханро вокн

دم فروبند و به من راه سخن را واکن

Ки кашад аз нафаси ойӣнаи табъами озор

که کشد از نفس آیینهٔ طبعم آزار

Гуҳ худо донам ва гоҳе ба худо нодонам

گه خدا دانم و گاهی به خدا نادانم

Гоҳи тасбеҳ ба каф дорам ва гоҳе зуннор

گاه تسبیح به کف دارم و گاهی زنار

Тарк ҷонон накунӣ тарк ҷаҳон натавонӣ

ترک جانان نکنی ترک جهان نتوانی

Ҳар ки аз сар гузарад мегузарад аз дастор

هر که از سر گذرد می گذرد از دستار

Ғофилонро натавон кард съидои огоҳ

غافلان را نتوان کرد سعیدا آگاه

Ҳар киро хоби адам барад нагардад бедор

هر که را خواب عدم برد نگردد بیدار