Худои ҳозири худои нозир чаҳ дар ботин чаҳ дар зоҳир

خدا حاضر خدا ناظر چه در باطن چه در ظاهر

Назар дар дид ӯ оҷизи забон дар мадҳ ӯ қосир

نظر در دید او عاجز زبان در مدح او قاصر

Хабардорони оламро якояки бохабари гаштам

خبرداران عالم را یکایک باخبر گشتم

Набӯд аз ӯ касе огоҳ , ӯ аз ҷумлагии мухбир

نبود از او کسی آگاه، او از جملگی مخبر

Дар ин барзахи асири мосўоӣ худ нигарадоне

در این برزخ اسیر ماسوای خود نگردانی

Чу аввал ёварӣ кардӣ ту ёвар бош то охир

چو اول یاوری کردی تو یاور باش تا آخر

Қисм бар мусҳаф рӯй ту дорам рост ме гӯям

قسم بر مصحف روی تو دارم راست می گویم

Ки ғайр аз сӯра ихлос набӯд ҳеҷ дар хотир

که غیر از سورهٔ اخلاص نبود هیچ در خاطر

Рахшро дидау дониста май пӯшади зи аҳли дил

رخش را دیده و دانسته می پوشد ز اهل دل

Надорад раҳм бар дилҳо чаҳ гуяд кас ба ин кофар

ندارد رحم بر دل ها چه گوید کس به این کافر

Съидо аз худои дигар чаҳ май хоҳӣ ки дар олам

سعیدا از خدا دیگر چه می خواهی که در عالم

Забон дар мадҳ ӯ гуё ба номаш гашта дили зокир

زبان در مدح او گویا به نامش گشته دل ذاکر