Субҳдам то шудаи беруни зи уфуқ , ховари меҳр

صبحدم تا شده بیرون ز افق، خاور مهر

Рафт ҷон бар сари меҳру дили ман дар бар меҳр

رفت جان بر سر مهر و دل من در بر مهر

Зоҳиру ботини маъшӯқ ба ҳам дорад ҷанг

ظاهر و باطن معشوق به هم دارد جنگ

Дил ӯ сӯрати қаҳру тан ӯ пайкари меҳр

دل او صورت قهر و تن او پیکر مهر

Шаҳр холӣаст зи хубону дили золими сахт

شهر خالی است ز خوبان و دل ظالم سخت

Бошад аз ғайб расад бар сари мо лашкари меҳр

باشد از غیب رسد بر سر ما لشکر مهر

Субҳдами таҳ ба таҳи ғунчаи гулро дидам

صبحدم ته به ته غنچهٔ گل را دیدم

Ҳамаи хӯни бастаи з беМеҳрӣ ӯ бар сари меҳр

همه خون بسته ز بی مهری او بر سر مهر

Ҷуз таҷаллӣ набӯд ҷисми марои ранги вуҷӯд

جز تجلی نبود جسم مرا رنگ وجود

Нест ҷузи зарраи ҳавохоҳ ба болу пари меҳр

نیست جز ذره هواخواه به بال و پر مهر

Озарашро зи азали қӯт гироӣ нест

آذرش را ز ازل قوت گیرایی نیست

Ки нашуд пухтаи яке хом аз ин ахгари меҳр

که نشد پخته یکی خام از این اخگر مهر

зи оташи ҳасани ту хуршед агар сӯхт чаҳ бок

ز آتش حسن تو خورشید اگر سوخت چه باک

наме тавон сохт дусади меҳри зи хокистари меҳр

می توان ساخت دوصد مهر ز خاکستر مهر

Чун сабои зулфи шаб аз чеҳра мақсӯд гушӯд

چون صبا زلف شب از چهرهٔ مقصود گشود

Буд тғрои хати мишкӣни ту бар дафтари меҳр

بود طغرا خط مشکین تو بر دفتر مهر

Фалак аз ҳалқа ба гӯашон дар ҷонон аст

فلک از حلقه به گوشان در جانان است

намекунад саҷда ба пеши бути мо довари меҳр

می کند سجده به پیش بت ما داور مهر

Кӣ расад бодаи дидори съидо то ҳаст

کی رسد بادهٔ دیدار سعیدا تا هست

Андарин майкадаи минои фалаку соғари меҳр ?

اندرین میکده مینا فلک و ساغر مهر؟