Чу об дар дил ҳар сангдил бирав ҷои гир

چو آب در دل هر سنگدل برو جا گیر

Чу офтоб дар ин хонаи ранги минои гир

چو آفتاب در این خانه رنگ مینا گیر

зи зуҳди хушки димоғати гирифта май байнам

ز زهد خشک دماغت گرفته می بینم

зи роҳи майкадаи гардии ъбиросои гир

ز راه میکده گردی عبیرآسا گیر

Сафои вақт ба умед хам нахоҳӣ ёфт

صفای وقت به امید خم نخواهی یافت

Нишину ҳамчу гуҳар дод дили зи дарёи гир

نشین و همچو گهر داد دل ز دریا گیر

Қабои атлас ва дебо намешавад ҳоил

قبای اطلس و دیبا نمی شود حایل

Ҳамин ту пардаи ғифлати зи чашми худ вогир

همین تو پردهٔ غفلت ز چشم خود واگیر

Агар ки марди шуҷоъӣу ҳимматии дорӣ

اگر که مرد شجاعی و همتی داری

Чаҳ май диҳии ҷигари хеши дили зи дунёи гир

چه می دهی جگر خویش دل ز دنیا گیر

Вафо чу менатавонӣ ҷафо бикаш борӣ

وفا چو می نتوانی جفا بکش باری

Ки даст агар натавонӣ гирифт худ пои гир

که دست اگر نتوانی گرفت خود پا گیر

Чу баркашанд з ҳар ҷонибии рақибони сар

چو برکشند ز هر جانبی رقیبان سر

Ту аз миёнаи биёи ҷониби съидои гир

تو از میانه بیا جانب سعیدا گیر