Нест дил маъюс дорад дар паии худ рӯз , шаб

نیست دل مأیوس دارد در پی خود روز، شب

Субҳи навмидии дамад ҳар чанд оҳи сарди мо

صبح نومیدی دمد هر چند آه سرد ما

Чанги худ эй Зуҳра бо хуршеди пардоз ва бирав

چنگ خود ای زهره با خورشید پرداز و برو

Дӯст кӣ дорад тарабро ҷони ғами пурвирди мо ?

دوست کی دارد طرب را جان غم پرورد ما؟

Аз хаёли мо съидои файз май борад ба хок

از خیال ما سعیدا فیض می بارد به خاک

Кам намегардад ба зераши ганҷи бодоўрди мо

کم نمی گردد به زیرش گنج بادآورد ما