Моро агарчӣ [ хор ] намӯд аФтқори мо

ما را اگرچه [خوار] نمود افتقار ما

Онаст бештари сабаби ифтихори мо

آن است بیشتر سبب افتخار ما

Дорем ашки сурху рухи зард аз ғамаш

داریم اشک سرخ و رخ زرد از غمش

Дар як чаман нишаста хазону баҳори мо

در یک چمن نشسته خزان و بهار ما

Аз ҳар ду куни меҳр ту кардем ихтиёр

از هر دو کون مهر تو کردیم اختیار

зи ин бештар чаҳ кор кунад ихтиёри мо ?

ز این بیشتر چه کار کند اختیار ما؟

Дорем ғурбату ?илами ҳиҷру шукру сабр

داریم غربت و الم هجر و شکر و صبر

Дармони дарди ёр буд дар диёри мо

درمان درد یار بود در دیار ما

Дарёии изтироб агар нестем чун

دریای اضطراب اگر نیستیم چون

Нанишаст ҳеҷ сарвқадӣ дар канори мо ?

ننشست هیچ سروقدی در کنار ما؟

Дар олами мисол чу моҳасту офтоб

در عالم مثال چو ماه است و آفتاب

Бо қудраташи муомилаи иқтидори мо

با قدرتش معاملهٔ اقتدار ما

Дасти талаб ба мазҳаби мо бскаҳ норавост

دست طلب به مذهب ما بسکه نارواست

Доим каҷаст панҷаи барги чанори мо

دایم کج است پنجهٔ برگ چنار ما

Шаҳбози авҷи ҳиммати мо зоғ гир нест

شهباز اوج همت ما زاغ گیر نیست

Дунё ба хат ва хол нагардад шикори мо

دنیا به خط و خال نگردد شکار ما

Парвонаи сар ба зонуии ҳайрат наад съидо

پروانه سر به زانوی حیرت نهد سعیدا

Равшан агар кунанд чароғи мазори мо

روشن اگر کنند چراغ مزار ما