Пой андоз зи пои афтода домонаст бас

پای انداز ز پا افتاده دامان است بس

Дастгири дасти кӯтоҳон гиребонаст бас

دستگیر دست کوتاهان گریبان است بس

Дар тариқи охират дунё намеояд ба кор

در طریق آخرت دنیا نمی آید به کار

Зоди ин раҳ то қиёмати аҳд [ ва ] паймонасту бас

زاد این ره تا قیامت عهد [و] پیمان است و بس

Ҳеҷ дастӣ бар гиребони фалак роҳӣ наёфт

هیچ دستی بر گریبان فلک راهی نیافت

Ин либоси танги сар то пой домонаст бас

این لباس تنگ سر تا پای دامان است بس

Лутфи маъниро дил маҷрӯҳ медонад ки теғ

لطف معنی را دل مجروح می داند که تیغ

Ҷилвагар имрӯз дар захм намоёнаст бас

جلوه گر امروز در زخم نمایان است بس

Киштии тан аз нигоҳи тунд май печад ба худ

کشتی تن از نگاه تند می پیچد به خود

Чини пешонӣ дар ин ҷои мавҷ тӯфонаст бас

چین پیشانی در این جا موج طوفان است بس

Костанҳо дар пайаст эй моҳ болидан чаро

کاستن ها در پی است ای ماه بالیدن چرا

Ҳар ки судӣ мекунад имрӯз нуқсонаст бас

هر که سودی می کند امروز نقصان است بس

Ҷаҳл беандоза дар дунёи калид давлат аст

جهل بی اندازه در دنیا کلید دولت است

Хасмии дунёи ҳамин бо аҳл ирфонаст бас

خصمی دنیا همین با اهل عرفان است بس

Лутф беҳаду ҳисоби ёри моро кушта аст

لطف بی حد و حساب یار ما را کشته است

Шиква аз дардӣ ки мо дорем дармонаст бас

شکوه از دردی که ما داریم درمان است بس

Нест қобили файзи мутлақро съидои ғайри ту

نیست قابل فیض مطلق را سعیدا غیر تو

« илми алосмо » ҳамин дар боб инсонаст бас

«علم الاسما» همین در باب انسان است بس