Чашмӣ ки гуҳарбор набошад чаҳ кунад кас

چشمی که گهربار نباشد چه کند کس

Он ҷом ки саршор набошад чаҳ кунад кас

آن جام که سرشار نباشد چه کند کس

Дилдор ки ғмхўор набошад чаҳ кунад кас

دلدار که غمخوار نباشد چه کند کس

Ёрӣ ки вафодор набошад чаҳ кунад кас

یاری که وفادار نباشد چه کند کس

Аз ҳоли зи худ бехабарон бехабар аз хеш

از حال ز خود بی خبران بی خبر از خویش

Ҳар лаҳза хабардор набошад чаҳ кунад кас

هر لحظه خبردار نباشد چه کند کس

Дар дори ҷаҳони мартабаи шайхи ҷунайдӣ

در دار جهان مرتبهٔ شیخ جنیدی

Мансур ки бар дор набошад чаҳ кунад кас

منصور که بر دار نباشد چه کند کس

Зулфӣ ки напечад ба камар хуш нанамояд

زلفی که نپیچد به کمر خوش ننماید

Дар куфр ки зуннор набошад чаҳ кунад кас

در کفر که زنار نباشد چه کند کس

Зоҳиди зи хароботи сухани барад ба масҷид

زاهد ز خرابات سخن برد به مسجد

Дар хирқа ки саттор набошад чаҳ кунад кас

در خرقه که ستار نباشد چه کند کس

Олами ҳамаи гулзор буд лек чу наргис

عالم همه گلزار بود لیک چو نرگس

Он дида ки бедор набошад чаҳ кунад кас

آن دیده که بیدار نباشد چه کند کس

Мақсӯди з хуршед итобаст [ ва ] ҳарорат

مقصود ز خورشید عتابست [و] حرارت

Моҳӣ ки ситамкор набошад чаҳ кунад кас

ماهی که ستمکار نباشد چه کند کس

Боғӣаст ҷаҳон лек пар аз хори маломат

باغی است جهان لیک پر از خار ملامت

Он боғ ки гулзор набошад чаҳ кунад кас

آن باغ که گلزار نباشد چه کند کس

Он дил ки ба зулфи санами лолаи изорӣ

آن دل که به زلف صنم لاله عذاری

Чун тоб гирифтор набошад чаҳ кунад кас

چون تاب گرفتار نباشد چه کند کس

Риндӣ ки парешоне ӯ зоҳиру пайдо

رندی که پریشانی او ظاهر و پیدا

Аз гӯша дастор набошад чаҳ кунад кас

از گوشهٔ دستار نباشد چه کند کس

Дорем з ҳар гӯнаи матоъӣ ва дар ин шаҳр

داریم ز هر گونه متاعی و در این شهر

Мардӣ ки харидор набошад чаҳ кунад кас

مردی که خریدار نباشد چه کند کس

Манзури съидои зи ҷаҳон рӯй батон аст

منظور سعیدا ز جهان روی بتان است

Дар хулд ки дидор набошад чаҳ кунад кас

در خلد که دیدار نباشد چه کند کس