Сабзаи хат гӯ дамид ошуфта чун сунбул мабош

سبزهٔ خط گو دمید آشفته چون سنبل مباش

Беш аз ин дар қайди зулфу печиш кокул мабош

بیش از این در قید زلف و پیچش کاکل مباش

Аз ҳазорон бе вафои ошиқ чаҳ ҳосили ишқ ро

از هزاران بی وفا عاشق چه حاصل عشق را

Боғ бояд сабзи гӯи таърифгар булбул мабош

باغ باید سبز گو تعریف گر بلبل مباش

Теғи ҳиммати тез май бояд ки дар қатли аду

تیغ همت تیز می باید که در قتل عدو

Зулфиқори Муртазо кофӣаст гӯ длдл мабош

ذوالفقار مرتضی کافی است گو دلدل مباش

Саъй кун ҷузъи вуҷӯди хешро бар ҳам бизан

سعی کن جزء وجود خویش را بر هم بزن

Ин қадар эй марди худбин дар талош кул мабош

این قدر ای مرد خودبین در تلاش کل مباش

Хорхори он гули рухсори ҳам дар дил бас аст

خارخار آن گل رخسار هم در دل بس است

Дар баҳорони гӯи съидои доман пургул мабош

در بهاران گو سعیدا دامن پرگل مباش