Пар кун аз хӯни ҷом , саҳбо гар набошад гӯ мабош

پر کن از خون جام، صهبا گر نباشد گو مباش

Шиша дил кофӣаст мино гар набошад гӯ мабош

شیشه دل کافیست مینا گر نباشد گو مباش

Тани зи ҷону дили зи ғайри дӯст холӣ ме кунем

تن ز جان و دل ز غیر دوست خالی می‌کنیم

Хобро дар чашми мо ҷо гар набошад гӯ мабош

خواب را در چشم ما جا گر نباشد گو مباش

Осмон кӯҳасту олами Каҳфи ин кӯҳи баланд

آسمان کوه است و عالم کهف این کوه بلند

Дар бен ин Каҳфи мأўо гар набошад гӯ мабош

در بن این کهف مأوا گر نباشد گو مباش

Нақши инсонияти мо стар ҳоли мо бас аст

نقش انسانیت ما ستر حال ما بس است

Ҷомаи дебоу кмхо гар набошад гӯ мабош

جامهٔ دیبا و کمخا گر نباشد گو مباش

Чун зи оғӯши падар дар чоҳи ғам Юсуф фитод

چون ز آغوش پدر در چاه غم یوسف فتاد

Дидаи ёқӯби бино гар набошад гӯ мабош

دیدهٔ یعقوب بینا گر نباشد گو مباش

Кишт бо тири нигоҳ ва бо забон ноз гуфт

کشت با تیر نگاه و با زبان ناز گفت

Беқарорӣ чун съидо гар набошад гӯ мабош

بی‌قراری چون سعیدا گر نباشد گو مباش