Агар чун Хизр мебахшанд ҷонро бар шаҳидонаш
اگر چون خضر می‌بخشند جان را بر شهیدانش
Хаёлии ғайр ҷонбозӣ набошад дар шаҳидонаш
خیالی غیر جانبازی نباشد در شهیدانش
Даҳони захм аз хӯн хушк ногардӣда бархезанд
دهان زخم از خون خشک ناگردیده برخیزند
Куҷои лаби тишнагии бенанд дар маҳшари шаҳидонаш
کجا لب‌تشنگی بینند در محشر شهیدانش
Хморолўдаҳ майро ба ширинӣ набошад дил
خمارآلودهٔ می را به شیرینی نباشد دل
Ки кӣ бӯсанд дар ҷинати лаби кавсари шаҳидонаш
که کی بوسند در جنت لب کوثر شهیدانش
Ба теғаш кардаанд аз ҷон ва аз дили куштагони байъат
به تیغش کرده‌اند از جان و از دل کشتگان بیعت
Ки то талқин гирифтанд аз дами ханҷари шаҳидонаш
که تا تلقین گرفتند از دم خنجر شهیدانش
Съидо беадаб дар кӯии ҷонон кас наме ояд
سعیدا بی‌ادب در کوی جانان کس نمی‌آید
Замин бӯсида меоянд бар ханҷари шаҳидонаш
زمین بوسیده می‌آیند بر خنجر شهیدانش