Охир дамид бар рухи ҷонон , баҳори хат

آخر دمید بر رخ جانان، بهار خط

Дар давр рӯй ёр намӯд эътибори хат

در دور روی یار نمود اعتبار خط

Сунбул чисон кашад сари худ дар бунафшаи зор

سنبل چسان کشد سر خود در بنفشه زار

Аз по фитод зулфи ту дар рӯзгори хат

از پا فتاد زلف تو در روزگار خط

Бар рӯй хеши теғи ҷафоро чаҳ май кашӣ

بر روی خویش تیغ جفا را چه می کشی

Машқи ситами мсози паии иқтидори хат

مشق ستم مساز پی اقتدار خط

Дил чун сафина меравад аз хештан ки гоҳ

دل چون سفینه می رود از خویشتن که گاه

Дарёии ҳасан мавҷ занад дар канори хат

دریای حسن موج زند در کنار خط

Абрӯи камони ман , сафи мижгони ноз ро

ابرو کمان من، صف مژگان ناز را

Бар ҳам мазан ки мӯрча пай шуд савори хат

بر هم مزن که مورچه پی شد سوار خط

Хат бар Рахш дамид съидо чаҳ гиря аст

خط بر رخش دمید سعیدا چه گریه است

Тӯфон наме баради зи дили каси ғубори хат

طوفان نمی برد ز دل کس غبار خط