эй зи эроди қалами ҳам нФсонти мрФўъ

ای ز ایراد قلم هم نفسانت مرفوع

Тобъонт ба ҳамаи табъу табоиъи матбӯъ

تابعانت به همه طبع و طبایع مطبوع

Зот ӯ то ба сифати ғайри худӣ пайдо кард

ذات او تا به صفت غیر خودی پیدا کرد

Чун туе дар карам ва халқ наомад ба вуқуъ

چون تویی در کرم و خلق نیامد به وقوع

То сўли сабақ ҳол гирифтам аз ишқ

تا صول سبق حال گرفتم از عشق

Илми мозӣу музореъ ба назар гашта фурӯъ

علم ماضی و مضارع به نظر گشته فروع

Ҳар чаҳ гоҳе ки назар бар рух ӯ ме уфтад

هر چه گاهی که نظر بر رخ او می افتد

намекунам аз таҳи дили сӯраи ихлоси шурӯ

می کنم از ته دل سورهٔ اخلاص شروع

Майли он гӯшаи абрӯ ба нигоҳ аҷз аст

میل آن گوشهٔ ابرو به نگاه عجز است

Нест мақбули намозӣ ки дар ӯ нест хушўъ

نیست مقبول نمازی که در او نیست خشوع

Меҳр варзидан ин моҳўшон айн хатост

مهر ورزیدن این ماهوشان عین خطاست

Бодае нӯш ки Киеваш набӯд номашрӯъ

باده ای نوش که کیفش نبود نامشروع

Бар насаби фахру ҳасби такя ҳаромаст ҳаром

بر نسب فخر و حسب تکیه حرام است حرام

Худпарастӣ ба ҳамаи дайну мазоҳиби мамнӯъ

خودپرستی به همه دین و مذاهب ممنوع

Бозгаштаст расӣдан ба худои роҳи дуруст

بازگشت است رسیدن به خدا راه درست

Ки ба матлаб нарасидааст касе ҷуз ба руҷӯъ

که به مطلب نرسیده است کسی جز به رجوع

Толеъат гарчи съидо шудаи абрӣ хуш бош

طالعت گرچه سعیدا شده ابری خوش باش

Шояд он моҳи зи бахт ту кунад бози тулӯъ

شاید آن ماه ز بخت تو کند باز طلوع