На пунба аз пай роҳат гузоштам бар доғ

نه پنبه از پی راحت گذاشتم بر داغ

Фатила Эйаст ки оташ гузоштам ба чароғ

فتیله ای است که آتش گذاشتم به چراغ

Нишин ба сояи мижгон ва [ сарфарозӣ ] кун

نشین به سایهٔ مژگان و [سرفرازی] کن

зи чашми хеш дар ойӣнаи тозаи дори димоғ

ز چشم خویش در آیینه تازه دار دماغ

з андалеб шунидем бе вафоеи гул

ز عندلیب شنیدیم بی وفایی گل

На он қадар ки кашад дил дигар ба гӯшаи боғ

نه آن قدر که کشد دل دگر به گوشهٔ باغ

Назар ба соя мижгон фитод ва донистам

نظر به سایهٔ مژگان فتاد و دانستم

Ки сояи бони рухи хеш [ кардае ] пари зоғ

که سایه بان رخ خویش [کرده ای] پر زاغ

зи қад ва рӯй ту бӯдааст сарву гулро об

ز قد و روی تو بوده است سرو و گل را آب

зи чашми масти ту наргис гирифтааст аёғ

ز چشم مست تو نرگس گرفته است ایاغ

Нишони халқу муруввати ту аз ки май пурсӣ

نشان خلق و مروت تو از که می پرسی

Замонае ки бар худ намедиҳанд суроғ

زمانه ای که بر خود نمی دهند سراغ

Касе ки вусъати майдони халқро гардид

کسی که وسعت میدان خلق را گردید

Миёни халқи съидо дигар надид фироқ

میان خلق سعیدا دگر ندید فراغ