Чу нест маънии ботин ба тахту ҷоҳи млоФ

چو نیست معنی باطن به تخت و جاه ملاف

Нишин ба рӯй ҳасир эй дилоу зар май боф

نشین به روی حصیر ای دلا و زر می باف

Ту дар тариқ касе рӯ ки « мо ърФно » гуфт

تو در طریق کسی رو که «ما عرفنا» گفت

Макун парастиши ағёрро чу ъбдмноФ

مکن پرستش اغیار را چو عبدمناف

Зиёрати дили афтодагони ин раҳ кун

زیارت دل افتادگان این ره کن

Ки ҳар нафас ба худо каъба меравад ба тавоф

که هر نفس به خدا کعبه می رود به طواف

Тариқи амни раҳи бихўдӣ ва қлошӣ аст

طریق امن ره بیخودی و قلاشی است

Ки ин гуруҳ ба амр худо шуданд муъоф

که این گروه به امر خدا شدند معاف

зи баси фусурдаи дилӣ эй мурӣд хоб шудӣ

ز بس فسرده دلی ای مرید خواب شدی

Чу пунба дар гарави бистар ва раҳин лиҳоф

چو پنبه در گرو بستر و رهین لحاف

Чаҳ каъба Эйаст худоёи дилам ки ҳар ду ҷаҳон

چه کعبه ای است خدایا دلم که هر دو جهان

Наме даҳуми раҳ ва ҳар дам ҳаме кунанд тавоф

نمی دهم ره و هر دم همی کنند طواف

Шумори ақд нафас кун на муҳраи тасбеҳ

شمار عقد نفس کن نه مهرهٔ تسبیح

Ки нақди умр чунин меравад басӣ ба хилоф

که نقد عمر چنین می رود بسی به خلاف

Ту эй хулосаи ганҷинаи худои Карим

تو ای خلاصهٔ گنجینهٔ خدای کریم

Дар ин хазинаи гшои чашми хеши шӯи сарроф

در این خزینه گشا چشم خویش شو صراف

Ҳар он ки бар сари ин тӯдаи хок по нагузошт

هر آن که بر سر این توده خاک پا نگذاشت

намерасад қадамаш бар рикоби рӯзи масоф

نمی رسد قدمش بر رکاب روز مصاف

Агарчӣ ёр мубаррост аз ду кун бигӯӣ

اگرچه یار مبراست از دو کون بگوی

Ки покбозии ушшоқро диҳад инсоф

که پاکبازی عشاق را دهد انصاف

Ҳар он ки ҳаст ба ваҷҳе маъӣшатӣ дорад

هر آن که هست به وجهی معیشتی دارد

Марои бғири ҷамол ту нест ваҷҳи кафоф

مرا بغیر جمال تو نیست وجه کفاف

Кунам ба фикр , съидои шукри зи шери ҷудо

کنم به فکر، سعیدا شکر ز شیر جدا

Агарчӣ фарқ надонам миёни қофи зи коф

اگرچه فرق ندانم میان قاف ز کاف