Чаҳ ғам аз қибла ва аз қибла намо дорад ишқ

چه غم از قبله و از قبله نما دارد عشق

Ки ба ҳар гардиши дили рӯ ба худо дорад ишқ

که به هر گردش دل رو به خدا دارد عشق

Офтоб чу рухи моҳи ҷабинии ҳамроҳ

آفتاب چو رخ ماه جبینی همراه

Осмон чун хами зулфи ту ду то дорад ишқ

آسمان چون خم زلف تو دو تا دارد عشق

Мо ки ошуфта тарем аз гули сад барг дигар

ما که آشفته تریم از گل صد برگ دگر

Шӯриши биҳдаҳ эй бар сар мо дорад ишқ

شورش بیهده ای بر سر ما دارد عشق

Дар дили мардумаки дидаи мӯраш рақсӣ аст

در دل مردمک دیدهٔ مورش رقصی است

Бар сар ҳар мижа Эй нашав ва намо дорад ишқ

بر سر هر مژه ای نشو و نما دارد عشق

То ба маъшӯқ чаҳ занҷир ва чаҳ зулфу кокул

تا به معشوق چه زنجیر و چه زلف و کاکل

Пас зи исботи насаби силсила ҳо дорад ишқ

پس ز اثبات نسب سلسله ها دارد عشق

Ишқ , шаби бозу фалаки пардаи олами шаби тор

عشق، شب باز و فلک پردهٔ عالم شب تار

Кас чаҳ донад ки дар ин парда чаҳ ҳо дорад ишқ ?

کس چه داند که در این پرده چه‌ها دارد عشق؟

Хонаи нози съидои дил даравишон аст

خانهٔ ناز سعیدا دل درویشان است

Чашм бар коса ва бар даст гадо дорад ишқ

چشم بر کاسه و بر دست گدا دارد عشق