Рӯ ба ҳар кӯҳии намояд тавр медонем мо

رو به هر کوهی نماید طور می‌دانیم ما

Ҳарки гуяд ҳарфи ҳақ Мансур медонем мо

هرکه گوید حرف حق منصور می‌دانیم ما

Ғоибонгар дар ҳузури мо сухан ҳо гуфта анд

غایبان گر در حضور ما سخن‌ها گفته‌اند

Нест зи эшон ранҷае , маъзӯр медонем мо

نیست ز ایشان رنجه‌ای، معذور می‌دانیم ما

Қурби дилбари ҷузи фанои ошиқ бечора нест

قرب دلبر جز فنای عاشق بیچاره نیست

Ҳарки наздикаст ӯро давр медонем мо

هرکه نزدیک است او را دور می‌دانیم ما

Ком аз ангушти ҳалвои ҷаҳон ширин макун

کام از انگشت حلوای جهان شیرین مکن

Ин банноро хона занбӯр медонем мо

این بنا را خانهٔ زنبور می‌دانیم ما

Ёр агар онаст эй зоҳид ки мояш дида ем

یار اگر آن است ای زاهد که مایش دیده‌ایم

Аз ман ва ту дид ӯ мастур медонем мо

از من و تو دید او مستور می‌دانیم ما

Ҳар сиррии кон аз хаёл ӯ надорад шӯришӣ

هر سری کان از خیال او ندارد شورشی

Хушктар аз коса танбур медонем мо

خشک‌تر از کاسهٔ تنبور می‌دانیم ما

Дар тамошои гул рӯй ту чашми ғайр ро

در تماشای گل روی تو چشم غیر را

Ҳамчуи наргис дар гулистон кӯр медонем мо

همچو نرگس در گلستان کور می‌دانیم ما

Мардумони дидаро вирдаст доим « ани икод »

مردمان دیده را ورد است دایم «ان یکاد»

Чашми бадро аз ҷамолаш давр медонем мо

چشم بد را از جمالش دور می‌دانیم ما

Мо маъонӣ дар назар дорем неи ришу сиблат

ما معانی در نظر داریم نی ریش و سبیل

Коса май гул буд фағфур медонем мо

کاسهٔ می گل بود فغفور می‌دانیم ما

Сиҳҳатии кон аз таом ва мекунад ҳосил касе

صحتی کان از طعام و می‌کند حاصل کسی

Дар тариқати хаста ва ранҷур медонем мо

در طریقت خسته و رنجور می‌دانیم ما

Дил агар бетоқатӣ дар ҳиҷр дорад айб нест

دل اگر بی‌طاقتی در هجر دارد عیب نیست

Андарин маънии варо маҷбур медонем мо

اندرین معنی ورا مجبور می‌دانیم ما

эй съидо май рӯй бар дор чун худ гуфта Эй

ای سعیدا می‌روی بر دار چون خود گفته‌ای

Ҳарки гуяд ҳарфи ҳақ Мансур медонем мо

هرکه گوید حرف حق منصور می‌دانیم ما