Бе ҳиҷобонаи баровардаи сар аз домани хок

بی حجابانه برآورده سر از دامن خاک

Ба ҳавои лаби шикаршиканати панҷаи ток

به هوای لب شکرشکنت پنجهٔ تاک

Даст аз ҳалқаи зулфи ту чисон бурдорам

دست از حلقهٔ زلف تو چسان بردارم

Бастаи умеди сари хеши туро бар фитрок

بسته امید سر خویش تو را بر فتراک

Ақлу фитрат ду асиранд туро дар хизмат

عقل و فطرت دو اسیرند تو را در خدمت

Камтарини бандаи фармон ту бошад идрок

کمترین بندهٔ فرمان تو باشد ادراک

Арзи саҷҷода ба майдони ризои афканда

ارض سجاده به میدان رضا افکنده

Осмони хона ба дӯшаст ба роҳати чолок

آسمان خانه به دوش است به راهت چالاک

Ҳамаи саргаштау ҳайрон ба тамошои рахт

همه سرگشته و حیران به تماشای رخت

Ҳар чаҳ ҳаст аз ҳамаи ашёи зи смк то ба смок

هر چه هست از همه اشیا ز سمک تا به سماک

Ошнои кас ба камоли ту чисон ме гардад

آشنا کس به کمال تو چسان می گردد

Ки ту дарёии қадӣмӣу ҷаҳон чун хошок

که تو دریای قدیمی و جهان چون خاشاک

Ёрб ин ғусса ғарибаст худоро мапаснд

یارب این غصه غریب است خدا را مپسند

Шод бошанд рақибону съидои ғамнок

شاد باشند رقیبان و سعیدا غمناک