Байти маъмурӣ ки номаши тани ниҳодаи зулҷалол

بیت معموری که نامش تن نهاده ذوالجلال

Чор деворӣаст бар по лек дар дасти хаёл

چار دیواری است بر پا لیک در دست خیال

Аввал ва охир намебошад ба пеши аҳли дил

اول و آخر نمی باشد به پیش اهل دل

Ҳарфи мозӣу музореъро мапурс аз аҳли ҳол

حرف ماضی و مضارع را مپرس از اهل حال

Юсуфи мисрии з [ хорӣ ] шуд азизи рӯзгор

یوسف مصری ز [خواری] شد عزیز روزگار

Безавол эй дӯсти ин ҷо кӣ касе ёбад камол

بی زوال ای دوست این جا کی کسی یابد کمال

Ксҷдаҳ кӣ ҷоиз буд бо сад хаёли ғайри ҳақ

کسجده کی جایز بود با صد خیال غیر حق

Бе ғубори дили ҷабинро бар ҷабини хоки мол

بی غبار دل جبین را بر جبین خاک مال

Аз қазо ҳар чиз май бинии биҷуз тақдир нест

از قضا هر چیز می بینی بجز تقدیر نیست

Гар расад захмии зи дасти кас ба пеши каси манол

گر رسد زخمی ز دست کس به پیش کس منال

Ҳар ки дидам зи исёнаш надомат ме кашад

هر که دیدم ز عصیانش ندامت می کشد

Бештар аз тоқати худ май кашами ман инфеъол

بیشتر از طاقت خود می کشم من انفعال

Тухми ирфони сабз кӣ гардад зи хоки сахти дил

تخم عرفان سبز کی گردد ز خاک سخت دل

Нармӣ бисёр май бояд ки раведи ин ниҳол

نرمی بسیار می باید که روید این نهال

Бас ки хӯни соф дар фикри сухани дил хӯрда аст

بس که خون صاف در فکر سخن دل خورده است

Шеър мегӯям съидо лек чун оби зулол

شعر می گویم سعیدا لیک چون آب زلال