Аҳли ирфонро набошад фикри сабзу зарду ол

اهل عرفان را نباشد فکر سبز و زرد و آل

Ҳар чаҳ уфтад дар кафи дарё буд ризқи ҳалол

هر چه افتد در کف دریا بود رزق حلال

Гирди кулуфти равшании бахши замир ориф аст

گرد کلفت روشنی بخش ضمیر عارف است

Хоксоронро ғубори тан буд ваҷҳи камол

خاکساران را غبار تن بود وجه کمال

Ошиқонро нашканад парҳези ҷузи дидори дӯст

عاشقان را نشکند پرهیز جز دیدار دوست

Рӯзии ойӣна мавқуфаст бар акси ҷамол

روزی آیینه موقوف است بر عکس جمال

Тарки дунёи кардагонро дили зи кулуфт фориғ аст

ترک دنیا کردگان را دل ز کلفت فارغ است

Дар намеёбад рухи ойӣнаро гирди малол

در نمی یابد رخ آیینه را گرد ملال

Пеши он ҷамъӣ ки қадари васлро дониста анд

پیش آن جمعی که قدر وصل را دانسته اند

Ҳарф дар тарки ду олам меравад неи тарки мол

حرف در ترک دو عالم می رود نی ترک مال

Рамз хомӯшӣ намедонанд ғайр аз хомашон

رمز خاموشی نمی دانند غیر از خامشان

Кас наме фаҳмади забони лолро ҷузи гӯши лол

کس نمی فهمد زبان لال را جز گوش لال

ё бирав зи аҳл ҳақиқат бош ё зи аҳли муҷоз

یا برو ز اهل حقیقت باش یا ز اهل مجاز

Кӣ ба як ҷо рост меояд съидои ҳолу қол ?

کی به یک جا راست می آید سعیدا حال و قال؟