Ҷуз лола нест чашми сиёҳӣ ба роҳи мо

جز لاله نیست چشم سیاهی به راه ما

Ғайр аз дилӣ шикаста набошад паноҳи мо

غیر از دلی شکسته نباشد پناه ما

Дар интизори пунбаи роҳат сифед шуд

در انتظار پنبهٔ راحت سفید شد

Чашм кашида серумаи доғи сиёҳи мо

چشم کشیده سرمهٔ داغ سیاه ما

Аз мавҷи хези ҷавҳари шамшери обдор

از موج خیز جوهر شمشیر آبدار

Доими расидаи об ба ҳалқи гиёҳи мо

دایم رسیده آب به حلق گیاه ما

Аз баҳри чашми захми ҳаводис ба хати сунъ

از بهر چشم زخم حوادث به خط صنع

Ҳрзии навиштаи ҳола бар атрофи моҳи мо

حرزی نوشته هاله بر اطراف ماه ما

То шуд нишони умр дар ин хоки тӯдаи гум

تا شد نشان عمر در این خاک توده گم

Ҳар дами камон яъс кашад тири оҳи мо

هر دم کمان یأس کشد تیر آه ما

Афтодаам ба чашм ва науфтодам аз назар

افتاده ام به چشم و نیفتادم از نظر

Бар дида кард ҷои ҳамаи ҷои барги коҳи мо

بر دیده کرد جا همه جا برگ کاه ما

Бар ҷону дил аз ончии ту дируз карда Эй

بر جان و دل از آنچه تو دیروز کرده ای

Гар нест боварии ту съидои гувоҳи мо

گر نیست باوری تو سعیدا گواه ما