Оҳ аз он рӯзӣ ки чун Юсуфи нигории доштам

آه از آن روزی که چون یوسف نگاری داشتم

Дар назарҳои азизони эътибории доштам

در نظرهای عزیزان اعتباری داشتم

Ёди айёмӣ ки дар ин кулуфти ободи ҷаҳон

یاد ایامی که در این کلفت آباد جهان

Ҳамчуи миноу суроҳеи ғмгсории доштам

همچو مینا و صراحی غمگساری داشتم

Вой аз он рӯзӣ ки поем май фишурди ангур ро

وای از آن روزی که پایم می فشرد انگور را

Дар хароботи Муғони даст ба кории доштам

در خرابات مغان دست به کاری داشتم

Сӯхти дили якбораи вари не аз гул рӯй касе

سوخت دل یکباره ور نی از گل روی کسی

Пештар дар синаи ман ҳам хорхории доштам

پیشتر در سینه من هم خارخاری داشتم

Боди дастиҳои ман якборагӣ ифшоанд ва рафт

باد دستی های من یکبارگی افشاند و رفت

Дар дил ва дар сина ҳар гирду ғубории доштам

در دل و در سینه هر گرد و غباری داشتم

Бскаҳ дар ғурбати зи танҳоӣ сафоҳо карда ам

بسکه در غربت ز تنهایی صفاها کرده ام

Нест дар хотир ки ман ёру диёрии доштам

نیست در خاطر که من یار و دیاری داشتم

Чашми гардунам ба хоки афканд варна беш аз ин

چشم گردونم به خاک افکند ورنه بیش از این

Синае чун абру чашми ашкбории доштам

سینه ای چون ابر و چشم اشکباری داشتم

Омадам то водии худ душманон раҳ ёфтанд

آمدم تا وادی خود دشمنان ره یافتند

Вой чун ман бихўдӣ бар худ ҳисории доштам

وای چون من بیخودی بر خود حصاری داشتم

Посбон будам съидо бо сегон кӯии ёр

پاسبان بودم سعیدا با سگان کوی یار

эй хуши он рӯзӣ ки он ҷои иқтидории доштам

ای خوش آن روزی که آن جا اقتداری داشتم