Ҳадаф барои хаданги ту ҷони худ барадам

هدف برای خدنگ تو جان خود بردم

Ба пои бӯси ҳумои устихони худ барадам

به پای بوس هما استخوان خود بردم

Қадами хамида ва ман дар пай кашӣдан оҳ

قدم خمیده و من در پی کشیدن آه

Гирифтаи гӯшау зӯр аз камони худ барадам

گرفته گوشه و زور از کمان خود بردم

Задам ба шуъла чу парвона рахт ҳастӣ ро

زدم به شعله چو پروانه رخت هستی را

Ғубори ҳодиса аз дудмони худ барадам

غبار حادثه از دودمان خود بردم

Ҳудуси баради маро то ба боргоҳи қадам

حدوث برد مرا تا به بارگاه قدم

Раҳе ба сӯии яқин аз гумони худ барадам

رهی به سوی یقین از گمان خود بردم

Чаҳ нисбатаст ки пурсади зи ҳоли ман маъшӯқ

چه نسبت است که پرسد ز حال من معشوق

Ба гӯши дили суханӣ аз забони худ барадам

به گوش دل سخنی از زبان خود بردم

Шаҳиди ишқаму дилро ба кафи гирифтаи равон

شهید عشقم و دل را به کف گرفته روان

Ба ҷони сипории сарви равони худ барадам

به جان سپاری سرو روان خود بردم

Хаданги ғамзаи диламро ба неши пайкони барад

خدنگ غمزه دلم را به نیش پیکان برد

Ба дӯсти паии зи дили хӯни чикони худ барадам

به دوست پی ز دل خون چکان خود بردم

Миёни ин ҳамаи ағёри ошкорои ман

میان این همه اغیار آشکارا من

Ниҳода дар дилу рози ниҳони худ барадам

نهاده در دل و راز نهان خود بردم

зи дасти ишқ ки додам ба ҳеҷ ҷо нарасед

ز دست عشق که دادم به هیچ جا نرسید

Ба гӯши арши съидои Фқони худ барадам

به گوش عرش سعیدا فقان خود بردم