Ҳикояти гул рӯй ту дар чаман кардам

حکایت گل روی تو در چمن کردم

Ҳазор таъна аз он рӯй бар саман кардам

هزار طعنه از آن روی بر سمن کردم

Ба дод тишнагӣами оби Хизр гӯ нарасед

به داد تشنگیم آب خضر گو نرسید

Ақиқи лаъли лаби ёр дар даҳан кардам

عقیق لعل لب یار در دهن کردم

Накард ғунчаи умеди ман гул аз ҷое

نکرد غنچهٔ امید من گل از جایی

Чаҳ хорҳо ки чу моҳӣ ба перҳан кардам

چه خارها که چو ماهی به پیرهن کردم

Ба ҳар замин ки гузаштами зи ашки хунини дам

به هر زمین که گذشتم ز اشک خونین دم

Шукуфа кардам ва гул кардам ва чаман кардам

شکوفه کردم و گل کردم و چمن کردم

з бе вафоеи худ даври як сухан нишинад

ز بی وفایی خود دور یک سخن نشیند

Ба сад ҳазор забони ҳамчуи гул сухан кардам

به صد هزار زبان همچو گل سخن کردم

Ба ёдгори гул оризӣаст ин доғам

به یادگار گل عارضی است این داغم

Ки ҳамчуи лола ба сад ранг дар кафан кардам

که همچو لاله به صد رنگ در کفن کردم

зи бскаҳи бихўдим бардааст дил эй ақл

ز بسکه بیخودیم برده است دل ای عقل

Дигар мё ки дар ин шаҳри ман ватан кардам

دگر میا که در این شهر من وطن کردم

Касе ба кофар ктўр намекунад ҳаргиз

کسی به کافر کتور نمی کند هرگز

зи ишқи ончии съидо ба хештан кардам

ز عشق آنچه سعیدا به خویشتن کردم