Чу булбул аз хасу хори чамани кошона Эй дорам
چو بلبل از خس و خار چمن کاشانهای دارم
Барои барқи ҳасани гули аҷоиби хона Эй дорам
برای برق حسن گل عجایبخانهای دارم
На дар шаҳраст оромиш на дар саҳрост тамкинаш
نه در شهر است آرامش نه در صحراست تمکینش
намедонам чаҳ созами хотири девона Эй дорам
نمیدانم چه سازم خاطر دیوانهای دارم
Ту машғӯлӣ ба хеш эй зоҳид ва ман фориғам аз худ
تو مشغولی به خویش ای زاهد و من فارغم از خود
Ту тасбеҳӣ ба кафи дорӣ ва ман паймона Эй дорам
تو تسبیحی به کف داری و من پیمانهای دارم
Ҳикоятҳои ман аз по дарандозад ҷаҳонӣ ро
حکایتهای من از پا دراندازد جهانی را
зи сар гар бигузарӣ аз саргузашти афсона Эй дорам
ز سر گر بگذری از سرگذشت افسانهای دارم
Аз он сарриштаи корами сиррӣ бар равшанӣ дорад
از آن سررشتهٔ کارم سری بر روشنی دارد
Ки ҳамчун шамъ , ман дар сӯхтани парвона Эй дорам
که همچون شمع، من در سوختن پروانهای دارم
Дар он водӣ ки маҷнӯнаши манам эй сайл бе миннат
در آن وادی که مجنونش منم ای سیل بیمنت
Гузорат гар бидон ҷои аўФтди вайрона Эй дорам
گذارت گر بدان جا اوفتد ویرانهای دارم
Шикастии дили съидоро ва бо бегона Эй ме хӯрдӣ
شکستی دل سعیدا را و با بیگانهای می خوردی
Нагуфтӣ ҳеҷ аз худ бе хабари девона Эй дорам
نگفتی هیچ از خود بیخبر دیوانهای دارم