Ба дил , доғи ғами ишқи бути пуркӣна Эй дорам

به دل، ‌داغ غم عشق بت پرکینه ای دارم

На доғаст ин ки аз ҷони рӯнамои ойӣна Эй дорам

نه داغ است این که از جان رونما آیینه ای دارم

Чу машками накҳат « фақри саводи алўҷаҳ » ме ояд

چو مشکم نکهت «فقر سواد الوجه» می آید

Аз он чун нофа бар тани хирқаи пашмина Эй дорам

از آن چون نافه بر تن خرقهٔ پشمینه ای دارم

Ту эй зоҳид муламмаъ кардае далқи риёе ро

تو ای زاهد ملمع کرده ای دلق ریایی را

Ман аз лмъоти доғ ӯ мусаффои сина Эй дорам

من از لمعات داغ او مصفا سینه ای دارم

Агарчӣ талх дорад фикри шанбеи коми Тифлам ро

اگرچه تلخ دارد فکر شنبه کام طفلم را

Вале аз қанди ширинтар шаби одина Эй дорам

ولی از قند شیرین تر شب آدینه ای دارم

з бас кардам сафо дар ёди он маънии дили худ ро

ز بس کردم صفا در یاد آن معنی دل خود را

Ба тасвири хаёлаши хилват ойӣна дорам

به تصویر خیالش خلوت آیینه دارم

Гадоем гарчи дар сӯрати съидо лек дар маънӣ

گدایم گرچه در صورت سعیدا لیک در معنی

зи доғ бе шумори ишқ ӯ ганҷина Эй дорам

ز داغ بی شمار عشق او گنجینه ای دارم