Шӯр ишқасту ҷунуни ҳосилу сармояи мо

شور عشق است و جنون حاصل و سرمایهٔ ما

Санги Тифлон буд аз хони ғамаши дояи мо

سنگ طفلان بود از خان غمش دایهٔ ما

Манзили моу фано дар таҳ як деворанд

منزل ما و فنا در ته یک دیوارند

Сояи мост дар ин бодияи ҳамсояи мо

سایهٔ ماست در این بادیه همسایهٔ ما

Мо дар ин маҳд чаҳ хоҳем ба худ болидан

ما در این مهد چه خواهیم به خود بالیدن

Ки ба сад хӯни ҷигар шер диҳад дояи мо

که به صد خون جگر شیر دهد دایهٔ ما

Ҳар киро рағбат бесохта бо ҷинс худ аст

هر که را رغبت بی ساخته با جنس خود است

Даст дар гардани мо чун накунад сояи мо ?

دست در گردن ما چون نکند سایهٔ ما؟

Гар зи даст фалак уфтем съидо ғам нест

گر ز دست فلک افتیم سعیدا غم نیست

Бскаҳи боло шуда дар садри фанои пояи мо

بسکه بالا شده در صدر فنا پایهٔ ما