Бинмоӣ рӯ ки волаи он рӯй чун гулам

بنمای رو که والهٔ آن روی چون گلم

Қурбон шавам туро чаҳ кунам бе таҳаммулам

قربان شوم تو را چه کنم بی تحملم

Як соғари шароби муяссар агар шавад

یک ساغر شراب میسر اگر شود

Дар базми рӯзгори зи аҳли таҷаммулам

در بزم روزگار ز اهل تجملم

Дуздида ҳам накарда фалаки сӯии ман назар

دزدیده هم نکرده فلک سوی من نظر

Дар рӯзгор , серумаи чашми тағофулам

در روزگار، سرمهٔ چشم تغافلم

Дар ҳар зуҳӯри ишқи зуҳӯрӣ дигар кунад

در هر ظهور عشق ظهوری دگر کند

Дар шаҳру кӯчаҳо саг ва дар боғи булбулам

در شهر و کوچه ها سگ و در باغ بلبلم

То мурғи дили зи донаи холаш тамаъ бурид

تا مرغ دل ز دانهٔ خالش طمع برید

Не дар шиканҷи зулф на дар қайди кокулам

نی در شکنج زلف نه در قید کاکلم

Аз ҷо ба ҳеҷ боб съидо нарафта ам

از جا به هیچ باب سعیدا نرفته ام

Чун хонаи зоди сабру мурӣди таваккулам

چون خانه زاد صبر و مرید توکلم