Ба ёд рӯй ту хуршедро назора кунам

به یاد روی تو خورشید را نظاره کنم

Хаёли чашми туро рӯзу шаб чаҳ чора кунам

خیال چشم تو را روز و شب چه چاره کنم

Чу баҳру гавҳари икдонаҳгар ба кафи ое

چو بحر و گوهر یکدانه گر به کف آیی

Туро кашам ба миён , хешро канора кунам

تو را کشم به میان، خویش را کناره کنم

Гузорами он қадар эй чарх , доғ бар сари доғ

گذارم آن قدر ای چرخ، داغ بر سر داغ

Ки офтобу мау ахтар ва ситора кунам

که آفتاب و مه و اختر و ستاره کنم

Чаҳ шуд ки кишти марои имшаб аз ҷафо чун шамъ

چه شد که کشت مرا امشب از جفا چون شمع

Шабӣ дигар чу шавад зиндагӣ дубора кунам

شبی دگر چو شود زندگی دوباره کنم

Ба сад далел ҳасад мебаранд бадхоҳон

به صد دلیل حسد می برند بدخواهان

Шарари мисол агар ҷо ба санг хора кунам

شرر مثال اگر جا به سنگ خاره کنم

Ибодат санамӣ мекунам ки ме донад

عبادت صنمی می کنم که می داند

Агар ба гӯша [ абрӯӣ ] дил ишора кунам

اگر به گوشهٔ [ابروی] دل اشاره کنم

Зиёда мешавадам ҳамчуи гули парешоне

زیاده می شودم همچو گل پریشانی

Агар ҳазор гиребони хеш пора кунам

اگر هزار گریبان خویش پاره کنم

Сиёҳи бахтӣ зотӣ намеравад аз ман

سیاه بختی ذاتی نمی رود از من

Чу моҳтоб агар кори сад ситора кунам

چو ماهتاب اگر کار صد ستاره کنم

Агар ниҳанд съидои миёни тобутам

اگر نهند سعیدا میان تابوتم

зи шӯхи чашмии худ хоб гоҳўораҳ кунам

ز شوخ چشمی خود خواب گاهواره کنم