Ман на онам ки занами соз ва ба худ гиря кунам

من نه آنم که زنم ساز و به خود گریه کنم

Ханда бар чарх бад андоз ва ба худ гиря кунам

خنده بر چرخ بد انداز و به خود گریه کنم

Нест ҷои ин қадари шамъи маро чун фонӯс

نیست جا این قدر شمع مرا چون فانوس

То кашами шуълаи овоз ва ба худ гиря кунам

تا کشم شعلهٔ آواز و به خود گریه کنم

Бинмо сарви қади хеш ки ман фохтаи вор

بنما سرو قد خویش که من فاخته وار

То шавам аз ҳамаи мумтоз ва ба худ гиря кунам

تا شوم از همه ممتاز و به خود گریه کنم

Нест ошуфтагӣам аз гули рухсор касе

نیست آشفتگیم از گل رخسار کسی

Чун хаёл ту кунам ноз ва ба худ гиря кунам

چون خیال تو کنم ناز و به خود گریه کنم

Ман ҳасрат задаро бода аз он хами мдҳид

من حسرت زده را باده از آن خم مدهید

Ки хабардор шавам боз ва ба худ гиря кунам

که خبردار شوم باز و به خود گریه کنم

Чарх агар об диҳад аз дами теғ ту шавам

چرخ اگر آب دهد از دم تیغ تو شوم

Ҳамчуи фаввораи сарафроз ва ба худ гиря кунам

همچو فواره سرافراز و به خود گریه کنم

Сахт мотам задаам навҳа гарон ме хоҳам

سخت ماتم زده ام نوحه گران می خواهم

То шавандам ҳамаи дмсоз ва ба худ гиря кунам

تا شوندم همه دمساز و به خود گریه کنم

Бастами эҳром ки бо нағмаи рӯми ҳамчуи хаёл

بستم احرام که با نغمه روم همچو خیال

Дар саропардаи овоз ва ба худ гиря кунам

در سراپردهٔ آواز و به خود گریه کنم

Шиква чун муддаӣам нест съидои з касе

شکوه چون مدعیم نیست سعیدا ز کسی

Гила аз худ кунам оғоз ва ба худ гиря кунам

گله از خود کنم آغاز و به خود گریه کنم