Гар камари заррин ва ё зар дар камар барбаста ем

گر کمر زرین و یا زر در کمر بربسته ایم

Аз хаёли хотири он симбр барбаста ем

از خیال خاطر آن سیمبر بربسته ایم

Он чунон гирди таъаллуқро зи худ афшонда ем

آن چنان گرد تعلق را ز خود افشانده ایم

Каз ғубори роҳ , эҳром сафар барбаста ем

کز غبار راه، احرام سفر بربسته ایم

Риштаи тасбеҳ ҷон созем то аз тори зулф

رشتهٔ تسبیح جان سازیم تا از تار زلف

Умрҳо шуд мо ба ин ният камар барбаста ем

عمرها شد ما به این نیت کمر بربسته ایم

Аз дарун бошад ки ҳарф [ ошноӣ бишинавем ]

از درون باشد که حرف [آشنایی بشنویم]

Гӯши худ бар ҳалқаи берун дар барбаста ем

گوش خود بر حلقهٔ بیرون در بربسته ایم

Баҳри зинати халқ бар дастори хуш печида анд

بهر زینت خلق بر دستار خوش پیچیده اند

Ғофиланд аз он ки бар сари дард сар барбаста ем

غافلند از آن که بر سر درد سر بربسته ایم

Ҳар ду озодем мегӯйанд моу сарв ро

هر دو آزادیم می گویند ما و سرو را

Лек кӣ мо ҳамчу ӯ дил бар самар барбастаем ?

لیک کی ما همچو او دل بر ثمر بربسته ایم؟

Гар яке мурғем вагар симурғ дар назд қазо

گر یکی مرغیم و گر سیمرغ در نزد قضا

Дасту по гум кардаему бол [ ва ] пар барбаста ем

دست و پا گم کرده ایم و بال [و] پر بربسته ایم

Дар тамошои ҷаҳон бо халқ яксон нестем

در تماشای جهان با خلق یکسان نیستیم

Мардумони дил бастаанд ва мо назар барбаста ем

مردمان دل بسته اند و ما نظر بربسته ایم

То съидои ғайрро дар базм ӯ набӯд раҳе

تا سعیدا غیر را در بزم او نبود رهی

Аз камоли рашки мо бар хеши дарбар баста ем

از کمال رشک ما بر خویش دربر بسته ایم