эй хира чу наргиси зи ҷамоли ту назарҳо

ای خیره چو نرگس ز جمال تو نظرها

Чун ғунчаи пар аз хӯни зи хаёли ту ҷигарҳо

چون غنچه پر از خون ز خیال تو جگرها

Баси сангдилоне ки дар ин роҳи зи даврӣ

بس سنگدلانی که در این راه ز دوری

Чун кӯҳ гирифтанд ба ҳар гӯшаи камарҳо

چون کوه گرفتند به هر گوشه کمرها

Айём ҷавонӣаст Муродии талаб аз ҳақ

ایام جوانی است مرادی طلب از حق

Дар нолаи пеш аз дам субҳаст асарҳо

در نالهٔ پیش از دم صبح است اثرها

Не ҳарф задӣ бо касу не ҳарф шунидӣ

نی حرف زدی با کس و نی حرف شنیدی

эй аз ту ба ҳар кӯчау бозори хабарҳо

ای از تو به هر کوچه و بازار خبرها

То оби рухии гавҳар мақсӯд наризад

تا آب رخی گوهر مقصود نریزد

Карданд басони садафи синаи сипарҳо

کردند بسان صدف سینه سپرها

Аз бскаҳи з ҳар сӯ ба раҳати мнтзроннд

از بسکه ز هر سو به رهت منتظرانند

Роҳ назарӣ нест дар ин роҳи гузарҳо

راه نظری نیست در این راه گذرها

Ҳушдор , забонро сухан ишқ насузад

هشدار، زبان را سخن عشق نسوزد

Дар ботини ин нукта ниҳонаст шарарҳо

در باطن این نکته نهان است شررها

Тоби суханӣ сахт надорад дили нозук

تاب سخنی سخت ندارد دل نازک

Бар шишаи нозук буд аз боди хатарҳо

بر شیشهٔ نازک بود از باد خطرها

Онро ки худои хост ба дунёи надиҳади дил

آن را که خدا خواست به دنیا ندهد دل

Бар гардани хар баста намуданд гуҳарҳо

بر گردن خر بسته نمودند گهرها

Кас нест ки доғии зи ту бар сина надорад

کس نیست که داغی ز تو بر سینه ندارد

Доданд зи хуршед ба ҳар зарраи шарарҳо

دادند ز خورشید به هر ذره شررها

Ҳар чизи съидо ки дар ӯ фоидае буд

هر چیز سعیدا که در او فایده ای بود

Додем ба ағёри гирифтеми зарарҳо

دادیم به اغیار گرفتیم ضررها