Нигоҳии ҷониб мо кун ки қурбонат шавад ҷон ҳо
نگاهی جانب ما کن که قربانت شود جانها
Аз он чашмӣ ки маҷнӯн гашта оҳӯ дар [ биёбонҳо ]
از آن چشمی که مجنون گشته آهو در [بیابانها]
зи муштоқон чаро пӯшидае ориз ба ранги гул
ز مشتاقان چرا پوشیدهای عارض به رنگ گل
Навой булбул шайдост зон рӯ дар гулистон ҳо
نوای بلبل شیداست زان رو در گلستانها
Камони абрувонати бастаи зиҳ гуё ки пай дар пай
کمان ابروانت بسته زه گویا که پی در پی
Гузар дорад з ҳар сӯ бар дили ман тири мижгон ҳо
گذر دارد ز هر سو بر دل من تیر مژگانها
Намӯд аз оризаши холии савдои фақр пайдо шуд
نمود از عارضش خالی سودا فقر پیدا شد
Ки ақли кул аз он савдост сар зад дар биёбон ҳо
که عقل کل از آن سوداست سر زد در بیابانها
Ғубори хат чу пайдои гашт бар гирди Рахш ёрб
غبار خط چو پیدا گشت بر گرد رخش یارب
Паии исботи дайн ҳар сӯ равон карданд фармон ҳо
پی اثبات دین هر سو روان کردند فرمانها
Ба номаши гашти фахр ҳар ду олами сӯрати одам
به نامش گشت فخر هر دو عالم صورت آدم
Ки беисмаш надорад [ равнақӣ ] унвони девон ҳо
که بیاسمش ندارد [رونقی] عنوان دیوانها
зи як мавҷӣ ки зад баҳраши ду олам дар хурӯш омад
ز یک موجی که زد بحرش دو عالم در خروش آمد
Сафоташ кӣ рақам гардад ба имдоди шабистон ҳо
صفاتش کی رقم گردد به امداد شبستانها
з маҷнӯн пресс , пери ақл нодонаст дар ин раҳ
ز مجنون پرس، پیر عقل نادان است در این ره
Ки Тифли ишқ , устод ҷаҳон шуд дар дабистон ҳо
که طفل عشق، استاد جهان شد در دبستانها
зи нақши пои муштоқони фалаки тасбеҳ гардон шуд
ز نقش پای مشتاقان فلک تسبیح گردان شد
Ки гардиданд чун паргор бар ин нуқтаи даврон ҳо
که گردیدند چون پرگار بر این نقطه دورانها
намеоянд бо худ ҷуръаи навашони азали ҳаргиз
نمیآیند با خود جرعه نوشان ازل هرگز
Ки бо мастӣ аз он паймона барбастанд паймон ҳо
که با مستی از آن پیمانه بربستند پیمانها
Касе файз аз шамеми турра дилдор ме ёбад
کسی فیض از شمیم طرهٔ دلدار مییابد
Ки чун гул дар бар худ чок зад аз тани гиребон ҳо
که چون گل در بر خود چاک زد از تن گریبانها
зи ноҳамвории ҷисмӣ ки дории пештари по на
ز ناهمواری جسمی که داری پیشتر پا نه
Ба матлаб кӣ рисии ҳоҷии ту дар қатъи биёбон ҳо
به مطلب کی رسی حاجی تو در قطع بیابانها
На мижгонаст гирди чашми он бдхў ки аз ғайрат
نه مژگان است گرد چشم آن بدخو که از غیرت
Нигоҳаш тез месозад ба ҷонами неши пайкон ҳо
نگاهش تیز میسازد به جانم نیش پیکانها
Съидо чун ба сари худ расидам шуд марои зоҳир
سعیدا چون به سر خود رسیدم شد مرا ظاهر
Ки бар ҳар як сар аз ганҷ карам доданд сомон ҳо
که بر هر یک سر از گنج کرم دادند سامانها