Хешро бар сафи мижгони ту мастона задем

خویش را بر صف مژگان تو مستانه زدیم

Соғар аҳд шикастем ба паймона задем

ساغر عهد شکستیم به پیمانه زدیم

Сӯрат қалб намудем ба ҳар ҷо рафтем

صورت قلب نمودیم به هر جا رفتیم

Бскаҳи мо нақши дағал бар дил девона задем

بسکه ما نقش دغل بر دل دیوانه زدیم

То хабардор шавад кофару муъмин аз ишқ

تا خبردار شود کافر و مؤمن از عشق

Бонг дар каъбау ноқавс ба бтхонаҳ задем

بانگ در کعبه و ناقوس به بتخانه زدیم

Ҳасан маънӣ бадарахшед чу бо панҷаи фикр

حسن معنی بدرخشید چو با پنجهٔ فکر

Гиреҳи зулфи арӯсони сухан шона задем

گره زلف عروسان سخن شانه زدیم

Ғайр бо беадабӣ то на даройади ин ҷо

غیر با بی ادبی تا نه درآید این جا

Қуфли лаби бӯсаи кунон бар дар майхона задем

قفل لب بوسه کنان بر در میخانه زدیم

На чу хуршед гузаштем зи дори олам

نه چو خورشید گذشتیم ز دار عالم

Пушти по бар фалак аз ҳиммат мардона задем

پشت پا بر فلک از همت مردانه زدیم

Шуъла шамъ мапиндор ки оташ бошад

شعلهٔ شمع مپندار که آتش باشد

Мушт обӣаст ки бар оташ парвона задем

مشت آبی است که بر آتش پروانه زدیم

Фориғ аз сояи иқболи ҳумои гардидем

فارغ از سایهٔ اقبال هما گردیدیم

Хаймаи хеш чу бар гӯша вайрона задем

خیمهٔ خویش چو بر گوشهٔ ویرانه زدیم

Доим аз бодаи маънии дили мо саршор аст

دایم از بادهٔ معنی دل ما سرشار است

То ба лаб меҳр хамӯшӣ лаб паймона задем

تا به لب مهر خموشی لب پیمانه زدیم

Қатъ кардем либоси ду ҷаҳонро аз бар

قطع کردیم لباس دو جهان را از بر

Бахя бар хирқаи таҷред фақирона задем

بخیه بر خرقهٔ تجرید فقیرانه زدیم

Ёд медод съидои з [ асос ] фағфур

یاد می داد سعیدا ز [اثاث] فغفور

Ҳар суфолӣ ки дар ӯ бода риндона задем

هر سفالی که در او بادهٔ رندانه زدیم