Куҷо расад ба ту гул дар адои дили бурдан

کجا رسد به تو گل در ادای دل بردن

Ки андалеб ту дорад навой дили бурдан

که عندلیب تو دارد نوای دل بردن

Чу мавҷ хез шавад баҳри ишқи тӯфонӣ

چو موج خیز شود بحر عشق طوفانی

Сазад туро ки шӯии нохудои дили бурдан

سزد تو را که شوی ناخدای دل بردن

Биҷуз ҳино нашавад сабз то абади чизе

بجز حنا نشود سبز تا ابد چیزی

Ба ҳар замин кигузорӣ ту пои дили бурдан

به هر زمین که گذاری تو پای دل بردن

Нишаста ғамза ба тоқи баланди абрӯи боз

نشسته غمزه به طاق بلند ابرو باز

Ки нест беҳтар аз ин гӯшаи ҷои дили бурдан

که نیست بهتر از این گوشه جای دل بردن

зи шавқ ғунча намонад ба ҳар куҷо ки дилӣ аст

ز شوق غنچه نماند به هر کجا که دلی است

Гузар кунад чу ба ёдаши ҳавои дили бурдан

گذر کند چو به یادش هوای دل بردن

зи нолаи ҷараси корвони канъонӣ

ز نالهٔ جرس کاروان کنعانی

Ҳаме расед ба гӯшами садои дили бурдан

همی رسید به گوشم صدای دل بردن

Дилӣ ба даст биор он замони муроди талаб

دلی به دست بیار آن زمان مراد طلب

Ки хок , зар шавад аз кимиёии дили бурдан

که خاک، زر شود از کیمیای دل بردن

зи ҳасани халқ [ ва ] вафои рези ранги бунёдаш

ز حسن خلق [و] وفا ریز رنگ بنیادش

Иморатӣ ки кунӣ дар баннои дили бурдан

عمارتی که کنی در بنای دل بردن

Дилии шикаста съидо нашуд қабули дилаш

دلی شکسته سعیدا نشد قبول دلش

Чҳо ки ман накашидам ҷафои дили бурдан

چها که من نکشیدم جفای دل بردن