Халқаш кунад иморати меҳмонсарои ҳасан

خلقش کند عمارت مهمانسرای حسن

Он нўхтӣ ки рехта бошад баннои ҳасан

آن نوخطی که ریخته باشد بنای حسن

Гар фитнаҳои ҳасани ту хобад аҷиб нест

گر فتنه های حسن تو خوابد عجیب نیست

Фарш хушӣаст сабзаи хати зери пои ҳасан

فرش خوشی است سبزهٔ خط زیر پای حسن

Ҳар дам ба нози болаши дил такя ме кунад

هر دم به ناز بالش دل تکیه می کند

Он сарви қомати чамани длгшои ҳасан

آن سرو قامت چمن دلگشای حسن

Парвоз аз нишеман абрӯ наме кунад

پرواز از نشیمن ابرو نمی کند

Шуд ҳалқаҳои зулфи ту дом эй ҳасан

شد حلقه های زلف تو دام همای حسن

Хубони зи ғайр , миннати чизе наме кашанд

خوبان ز غیر، منت چیزی نمی کشند

Аз барги гул насим кунад бӯрёии ҳасан

از برگ گل نسیم کند بوریای حسن

Чандини ҳазор ҷомаи ҷонро ба тан дарид

چندین هزار جامهٔ جان را به تن درید

То дӯхт осмон ба қад ӯ қабои ҳасан

تا دوخت آسمان به قد او قبای حسن

Ҳар узв ӯ ба узв дигар ноз ме кунад

هر عضو او به عضو دگر ناز می کند

Хуш бениёз бӯда зи сар то ба пои ҳасан

خوش بی نیاز بوده ز سر تا به پای حسن

Дар ҳасан , мо ҳақиқати кунин дида ем

در حسن، ما حقیقت کونین دیده ایم

Беҳуда кӣ кашеми съидои ҷафои ҳасан ?

بیهوده کی کشیم سعیدا جفای حسن؟