Боз то дар ҷилва омад ҷоми саҳбо дар чаман

باز تا در جلوه آمد جام صهبا در چمن

Лолаи пар хӯн кард аз ғайрати қадаҳро дар чаман

لاله پر خون کرد از غیرت قدح را در چمن

Ранг мебозад ба пеши булбул аз шармандагӣ

رنگ می بازد به پیش بلبل از شرمندگی

Гули либоси орияти пӯшида гуё дар чаман

گل لباس عاریت پوشیده گویا در چمن

Хирмани гулро дар об гул бибин чун ме равад

خرمن گل را در آب گل ببین چون می رود

Бскаҳи гул помол кард он сарви боло дар чаман

بسکه گل پامال کرد آن سرو بالا در چمن

Боғбони даҳр ғофил дид аҳли сайр ро

باغبان دهر غافل دید اهل سیر را

Чашми наргисро з ғайрат кард бино дар чаман

چشم نرگس را ز غیرت کرد بینا در چمن

Не аз ӯ бӯе шунидам не паёмӣ ёфтам

نی از او بویی شنیدم نی پیامی یافتم

Чун сабо бисёр гардидам саропо дар чаман

چون صبا بسیار گردیدم سراپا در چمن

Абр Нитсаонаст доими чашми мо дар ҳиҷри ёр

ابر نیسان است دایم چشم ما در هجر یار

Хуш набошад ҳар ки нӯшади бода бе мо дар чаман

خوش نباشد هر که نوشد باده بی ما در چمن

наметавонад бо фироқи дил чу булбул нола кард

می تواند با فراغ دل چو بلبل ناله کرد

Он киро бошад агар як барги гули ҷо дар чаман

آن که را باشد اگر یک برگ گل جا در چمن

Ман ки танагӣ мекунад олам барои бӯданам

من که تنگی می کند عالم برای بودنم

Чун тавонам буд як соъати съидо дар чаман ?

چون توانم بود یک ساعت سعیدا در چمن؟