Дилгар аз даст шавад дар хами абрӯ , гӯи шӯ

دل گر از دست شود در خم ابرو، گو شو

Вар шавад зор ва назор аз ғами он мӯ , гӯи шӯ

ور شود زار و نزار از غم آن مو، گو شو

Сӯй ӯ [ май рӯ ва ] аз шаш ҷиҳат андеша макун

سوی او [می رو و] از شش جهت اندیشه مکن

Гар шавад ҳар ду ҷаҳон аз ту ба як сӯ , гӯи шӯ

گر شود هر دو جهان از تو به یک سو، گو شو

Ҷони ман боди фидои чашми сияҳро гӯи бод

جان من باد فدا چشم سیه را گو باد

Сари маҷнӯн чу шавад бар сари оҳӯ , гӯи шӯ

سر مجنون چو شود بر سر آهو، گو شو

Ман на онам ки сар аз бандагӣат бурдорам

من نه آنم که سر از بندگیت بردارم

Гар шавад силсилаи дили хами гесу , гӯи шӯ

گر شود سلسلهٔ دل خم گیسو، گو شو

Нест аз мурдани абнои замони ҳеҷ ғамӣ

نیست از مردن ابنای زمان هیچ غمی

Гар шавад хушк , гулу лолаи худру , гӯи шӯ

گر شود خشک، گل و لالهٔ خودرو، گو شو

Зулф умрӣаст съидо ки туро дар даст аст

زلف عمری است سعیدا که تو را در دست است

Гар шавад ҷон чаҳ шавад бар сари як мӯ , гӯи шӯ

گر شود جان چه شود بر سر یک مو، گو شو