Хаёлам то ба сарви қомат ӯ гашта ҳам зону

خیالم تا به سرو قامت او گشته هم زانو

Гуҳӣ бо ма баробар мезанад гуҳ бо фалаки паҳлу

گهی با مه برابر می زند گه با فلک پهلو

Чунон аз сӯрати одами гризонм ки дар маънӣ

چنان از صورت آدم گریزانم که در معنی

намехоҳам ки бошад пеши рӯи ойӣнаи зону

نمی خواهم که باشد پیش رو آیینهٔ زانو

зи бими тири мижгон эй дило дар зулф ҷо кардӣ

ز بیم تیر مژگان ای دلا در زلف جا کردی

Агар мардии биё ва ҷой кун дар гӯшаи абрӯ

اگر مردی بیا و جای کن در گوشهٔ ابرو

Съидо гуфтугӯҳо дошт аз мӯии миён ӯ

سعیدا گفتگوها داشت از موی میان او

Басии ман гирд вогштм надорад он камари як мӯ

بسی من گرد واگشتم ندارد آن کمر یک مو