Раҳматаш бо бегуноҳон кӣ кунад фардои нигоҳ

رحمتش با بی گناهان کی کند فردا نگاه

Май баради дилҳои зулмати дидаро чашми сиёҳ

می برد دل های ظلمت دیده را چشم سیاه

Ҳамчуи соқӣ эй киром алкотбин бурдор даст

همچو ساقی ای کرام الکاتبین بردار دست

Номаам чун соғар мешуд лаболаб аз гуноҳ

نامه ام چون ساغر می شد لبالب از گناه

Дили аҷоиби тоқи абрӯе нишеман карда аст

دل عجایب طاق ابرویی نشیمن کرده است

Май баради рашку ҳасади зи ин гӯшаи ман подшоҳ

می برد رشک و حسد ز این گوشهٔ من پادشاه

Боз бо зоғаст душман , зоғ бо зоғаст дӯст

باز با زاغ است دشمن، زاغ با زاغ است دوست

Ёр шуд ҳамранги ёру каҳрабо бо ҳамранги коҳ

یار شد همرنگ یار و کهربا با همرنگ کاه

Поси таслиму ризои он кас тавонад доштан

پاس تسلیم و رضا آن کس تواند داشتن

Пеши рӯ ойӣна дорад то ба лаб , дили пари зи оҳ

پیش رو آیینه دارد تا به لب، دل پر ز آه

Аз қадам то фироқ ӯ тай кард чашми ақл ва гуфт

از قدم تا فراق او طی کرد چشم عقل و گفت

Тӯли шаҳри ҳасани хуш умрӣаст як сол ва ду моҳ

طول شهر حسن خوش عمری است یک سال و دو ماه

Тоҷ , тарку сикка , сабру хутба , зикру фикри дӯст

تاج، ترک و سکه، صبر و خطبه، ذکر و فکر دوست

Пӯст , тахту хонаи вайрону съидои подшоҳ

پوست، تخت و خانه ویران و سعیدا پادشاه