Фалак ба ин ҳамаи рангӣ ки бар ҳавои баста

فلک به این همه رنگی که بر هوا بسته

Ба зери теғи ту сайдӣаст дасту пои баста

به زیر تیغ تو صیدی است دست و پا بسته

Дар ки май занӣу хона ки май пурсӣ

در که می زنی و خانهٔ که می پرسی

Гушӯдаи пои ҷафоу раҳи вафои баста

گشوده پای جفا و ره وفا بسته

Дилами з рӯй замини сард агар шавад чаҳ аҷаб

دلم ز روی زمین سرد اگر شود چه عجب

Ки рӯзгори хунаки об бар ҳавои баста

که روزگار خنک آب بر هوا بسته

Чаҳ нозукӣаст худоё ки зулф ӯ дорад

چه نازکی است خدایا که زلف او دارد

Ду ҷои шикаста ва аммо ҳазор ҷои баста

دو جا شکسته و اما هزار جا بسته

Ҷабини хоҷаи зи чин вонмӣ шавад ҳаргиз

جبین خواجه ز چین وانمی شود هرگز

Ки дар ба рӯй худ аз ҳайбати гадои баста

که در به روی خود از هیبت گدا بسته

Ҳаво нишастау киштии шикастау рафта

هوا نشسته و کشتی شکسته و رفته

Қазо бибин ки чисони дасти нохудои баста

قضا ببین که چسان دست ناخدا بسته

Ҷаҳону кори ҷаҳони ресмон пргрҳӣ аст

جهان و کار جهان ریسمان پرگرهی است

Ки як гиреҳи ?иламу дайгарии давои баста

که یک گره الم و دیگری دوا بسته

Бибин зи синаи тангу дилам чаҳ ме гузарад

ببین ز سینهٔ تنگ و دلم چه می گذرد

Гирифтаи роҳи гулӯро ғаму садои баста

گرفته راه گلو را غم و صدا بسته

Фиреби гӯшаи миҳробро махӯр ки худо

فریب گوشهٔ محراب را مخور که خدا

Кушода дар зи қафо ва ба рӯй мо баста

گشاده در ز قفا و به روی ما بسته

Магар ки зинда кунад ёр аз ҷафо варна

مگر که زنده کند یار از جفا ورنه

Камар ба қатли зи худрафтагон чаро баста

کمر به قتل ز خودرفتگان چرا بسته

Ҳар он ғурур ки афкандаи периаш аз сар

هر آن غرور که افکنده پیری اش از سر

Гирифтаи зоҳид ва дар гӯшаи радои баста

گرفته زاهد و در گوشهٔ ردا بسته

Маро ки даст ба некӣ расад чаро накунам

مرا که دست به نیکی رسد چرا نکنم

Ки кӣнаи душманам аз дасти норасои баста

که کینه دشمنم از دست نارسا بسته

Чаҳ дилбарӣаст съидо ки ҳиндӯии зулфаш

چه دلبری است سعیدا که هندوی زلفش

Дили шикаста ба ҳар ҳалқаи ду то баста

دل شکسته به هر حلقهٔ دو تا بسته