Равшангари замон ва заминаст офтоб

روشنگر زمان و زمین است آفتاب

Як сафҳа аз китоб мубинаст офтоб

یک صفحه از کتاب مبین است آفتاب

То ҷавҳари вуҷӯд ту омад ба рӯй кор

تا جوهر وجود تو آمد به روی کار

Моҳаст осмон ва заминаст офтоб

ماه است آسمان و زمین است آفتاب

Дар покии вуҷӯди ту ҳарфӣ надида аст

در پاکی وجود تو حرفی ندیده است

Гуяд касе чунон ва чунинаст офтоб ?

گوید کسی چنان و چنین است آفتاب؟

Чун гӯй дар саросари майдони осмон

چون گوی در سراسر میدان آسمان

Паҳлуи набард гӯша нишинаст офтоб

پهلو نبرد گوشه نشین است آفتاب

Хуши гӯи сухан ба пастии қудрат назар макун

خوش گو سخن به پستی قدرت نظر مکن

Дили осмону фикр , заминаст офтоб

دل آسمان و فکر، زمین است آفتاب

Солики хаёлу роҳи худои осмони дил

سالک خیال و راه خدا آسمان دل

Шаку гумони ситора яқинаст офтоб

شک و گمان ستاره یقین است آفتاب

Як дилбарӣаст лек ба ҳангоми меҳру қаҳр

یک دلبری است لیک به هنگام مهر و قهر

Онаст гоҳи моҳи гуҳ инаст офтоб

آن است گاه ماه گه این است آفتاب

Давр аз ҳақиқатаст съидои муҷози байн

دور از حقیقت است سعیدا مجاز بین

Чун бугзарад зи моҳ қаринаст офтоб

چون بگذرد ز ماه قرین است آفتاب