Офтоб аз оташи меҳри ту ахгари пора Эй
آفتاب از آتش مهر تو اخگر پاره‌ای
Осмон , Тифли масеҳои туро гаҳвора Эй
آسمان، طفل مسیحای تو را گهواره‌ای
Чун тавон сайри гулӣ кардан ки аз нозуки дилӣ
چون توان سیر گلی کردن که از نازک‌دلی
Несташ аз чашми наргиси тоқати назора Эй
نیستش از چشم نرگس طاقت نظاره‌ای
наметавонам гуфт дар майдони мо соҳиби дамӣ
می‌توانم گفت در میدان ما صاحب‌دمی
Гар туоне кард як дами чораи бечора Эй
گر توانی کرد یک دم چارهٔ بیچاره‌ای
Чанд бошам ҳамчуи булбул бенаво дар ин чаман
چند باشم همچو بلبل بی‌نوا در این چمن
ё чу гул дар қайди гулшан бо дили сдпораҳ эй ?
یا چو گل در قید گلشن با دل صدپاره‌ای؟
Ашки ман ҳам метавонад як дилиро нарм кард
اشک من هم می‌تواند یک دلی را نرم کرد
Гар кунад борони Нитсаон сабзи санги хора Эй
گر کند باران نیسان سبز سنگ خاره‌ای
Ёр бераҳмасту қодир ҳарчӣ мехоҳад ме кунад
یار بی‌رحم است و قادر هرچه می‌خواهد می‌کند
Нест ҷузи бечорагии ӣнҷои съидои чора Эй
نیست جز بیچارگی اینجا سعیدا چاره‌ای