зи баси ин тан прессатон карда хами гардан ба осонӣ
ز بس این تن پرستان کرده خم گردن به آسانی
зи ҷо бархестан гардӣда мушкил аз гарони ҷонӣ
ز جا برخاستن گردیده مشکل از گران‌جانی
Мабар умеди худро назд абнои замон эй дил
مبر امید خود را نزد ابنای زمان ای دل
Ки мавҷи баҳр навмидӣаст зи эшон чини пешонӣ
که موج بحر نومیدی است ز ایشان چین پیشانی
Ба ҳар тори сари зулфи ту бастам дил надонистам
به هر تار سر زلف تو بستم دل ندانستم
Ки охир нест як мӯи ҳосил аз ин ҷузи парешоне
که آخر نیست یک مو حاصل از این جز پریشانی
зи фармони ту берун меравад дар остини дастат
ز فرمان تو بیرون می‌رود در آستین دستت
Макаши миннати зи дӯши хешу тан дар даҳ ба фурмоне
مکش منت ز دوش خویش و تن در ده به فرمانی
Дили сангин ӯ аз гиряи ман нарм хоҳад шуд
دل سنگین او از گریهٔ من نرم خواهد شد
Ки аз оҳтар ман сабз шуд ёқӯти румонӣ
که از آه تر من سبز شد یاقوت رمانی
« бидиҳ соқӣ май боқӣ ки дар ҷинат нахоҳӣ ёфт »
«بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت»
Шабӣ бо ин қазои базми чунин ман дар ғазали хуоне
شبی با این قضا بزم چنین من در غزل‌خوانی
Съидои солҳо ҷон кунад то имшаб ба коми дил
سعیدا سال‌ها جان کند تا امشب به کام دل
Мурӣди ҳофиз Широз шуд аз хеши пинҳонӣ
مرید حافظ شیراز شد از خویش پنهانی