Ишқ пуршӯраст ва мо пуризтироб

عشق پرشور است و ما پراضطراب

Ёр бераҳмаст ва мо беобу тоб

یار بی رحم است و ما بی آب و تاب

Дӯши зулфаш дар хаёли ман гузашт

دوش زلفش در خیال من گذشت

То саҳари шаб мор медидам ба хоб

تا سحر شب مار می دیدم به خواب

Чашм ӯро дар назар оварда ам

چشم او را در نظر آورده ام

наметавонам кард оламро хароб

می توانم کرد عالم را خراب

Май рӯм аз ҳуш ва мегуяд дилам

می روم از هوش و می گوید دلم

ё шароб ва ё шароб ва ё шароб

یا شراب و یا شراب و یا شراب

Қасд ҷон дорад бути айёри ман

قصد جان دارد بت عیار من

Кофариро мекашад баҳри савоб

کافری را می کشد بهر ثواب

Шоми гуфто субҳ меоем бурун

شام گفتا صبح می آیم برون

эй худоё кӣ барояд офтоб ?

ای خدایا کی برآید آفتاب؟

Май парастӣ аз ҷавонон айб нест

می پرستی از جوانان عیب نیست

Турфа айёмӣаст айёми шабоб

طرفه ایامی است ایام شباب

Ҷумлаи оёти қуръон нозил аст

جملهٔ آیات قرآن نازل است

Аз барои мадҳи он олии ҷаноб

از برای مدح آن عالی جناب

Аз май ишқи ончӣ мехоҳӣ бануш

از می عشق آنچه می خواهی بنوش

Ҳеҷ касро нест дасти эҳтисоб

هیچ کس را نیست دست احتساب

Ин ғазал бар вазни байт маснавӣ аст

این غزل بر وزن بیت مثنوی است

« хашми мардон хушк гирданд саҳоб »

«خشم مردان خشک گرداند سحاب»

Худ дуои худ съидо ме кунад

خود دعای خود سعیدا می کند

Шоҳи мо бодои зи ҷонони комёб

شاه ما بادا ز جانان کامیاب