Субҳдами ширӣ ки меҳр дояам дар коми рехт

صبحدم شیری که مهر دایه ام در کام ریخت

Хӯн дил шуд шоми ғам аз дидаам айёми рехт

خون دل شد شام غم از دیده ام ایام ریخت

Сурх ногардӣда резади хӯни дилро дил ба зӯр

سرخ ناگردیده ریزد خون دل را دل به زور

Ҳайфи ин майро ки аз хами соқии мо хоми рехт

حیف این می را که از خم ساقی ما خام ریخت

Соқии базми тараб то ақл дурандеш шуд

ساقی بزم طرب تا عقل دوراندیش شد

Ранги миноро шикасту обрӯии ҷоми рехт

رنگ مینا را شکست و آبروی جام ریخت

Осмон ҳар мояи нозӣ ки пайдо карда буд

آسمان هر مایهٔ نازی که پیدا کرده بود

Ҷумларо якборагӣ дар пои ин андоми рехт

جمله را یکبارگی در پای این اندام ریخت

Осмон , кавкаби намо кӣ буд дасти қудраташ ?

آسمان، کوکب نما کی بود دست قدرتش؟

Доманӣ аз доғи мо пар кард ва бар ин боми рехт

دامنی از داغ ما پر کرد و بر این بام ریخت

Дӯш бар ҳоли шаҳидони гиряаш доне чаҳ буд

دوش بر حال شهیدان گریه اش دانی چه بود

Бар димоғи ошФтгонши равғани бодоми рехт

بر دماغ آشفتگانش روغن بادام ریخت

Дидани зотши съидои дархури ин дида нест

دیدن ذاتش سعیدا درخور این دیده نیست

Дар хаёл ӯ пари андеша аз авҳоми рехт

در خیال او پر اندیشه از اوهام ریخت